Update: Wat kunnen we leren van…deel 1

Update: de vorige blog was door mijn wordpress app niet geheel gepubliceerd, vandaar deze repost.

In deze blog serie nemen we een aantal andere mtb routes onder de loep. Deze routes worden door gebruikers op mtbroutes.nl als de beste van Nederland beoordeeld. Wat kunnen we in Zoetermeer leren van deze routes?

De eerste uit deze serie is de route in Noordwijk. Afgelopen weekend was het lekker rustig op de route omdat vele rijders deelnamen aan de Rabobank Beach Challenge. Deze mannen zagen er bij het keerpunt overigens vrolijk uit, maar de terugweg was het wind tegen.

De route ten noorden van Noordwijk kenmerkt zich door de zandgrond, niet verwonderlijk in de duinen. Er wordt goed gebruik gemaakt van de aanwezige hoogteverschillen en de directe en indirecte signaleringen zijn goed. Ook het onderhoud van de route lijkt op orde, zo werd vandaag nog gewerkt aan een van de secties.

Ondergrond
Zand, zand, en nog eens zand. En dan niet dat droge spul wat je nog een stukje dichter bij zee vindt, maar van dat stevige. Ideaal om een strakke ondergrond te creëren waar ook na een flinke regenbui het water zo van verdwenen is. Hier mogen we in Zoetermeer jaloers op zijn.
Wat moeten we eraan doen? Tonnen zand storten? Nee, want dan krijgen we inderdaad mulzand stroken en binnen een half jaar is het effect weer weg. In Zoetermeer dient er op veel plaatsen gewerkt te worden aan versteviging van de ondergrond. Zo heeft rijden minder invloed en kunnen daardoor geen langdurige blijvende moddergeulen ontstaan. Stenen bodems zorgen voor een ophoging van de route, gaan uitslijting tegen en vormen de fundering voor een duurzaam pad. Dit is een van de speerpunten voor het onderhoud- en verbeterplan voor wat betreft de kleine berg.
Echter hebben we in Zoetermeer bij de start van de route een stuk van ongeveer 150 meter dan opgehoogd zou moeten worden. Dit is niet te doen. Hiervoor is een alternatief de route verleggen naar hoger gelegen grond. Deze mogelijkheid is er, en verhoogd volgens mij gelijk de aantrekkelijkheid van dit eerste stuk. Rij daarvoor eerst over het asfalt een stuk omhoog, waar de bomen aan de linker zijde beginnen, start na een aantal meter een natuurlijk belijnd pad, dat zich tussen de bomen door uiteindelijk naar beneden slingert en aansluit op het bestaande. Daarmee worden we verlost van 150 meter blubber en zoeken naar een spoor.

Signalering
Persoonlijk vond ik het sterkste element aan de route de de directe en indirecte signalering. Let maar eens op hoe je wordt gewezen op kruisingen met paden van andere recreanten. Voor elke oversteek staan hekken van drie boomstammen, twee staande en een liggende daarbovenop, die je bewust of onbewust vaart doen minderen. Dit worden zogenaamde ‘chokes’ genoemd.
In Zoetermeer kennen we ook veel interactie met andere recreanten. De kruissnelheid die daar op een aantal punten bereikt kan worden is zeer hoog. Het is daarom belangrijk om gebruikers te wijzen op een dergelijke interactie. Je kunt daarvoor altijd naar een ander kijken, maar het begint bij jezelf. Het lijkt mij daarom goed om te kijken wat we met ‘chokes’ kunnen bereiken.
Het aanbrengen van ‘chokes’ hoeft niet persé te betekenen dat de route er minder uitdagend van wordt. Een goed aangelegde ‘choke’ zorgt er juist voor dat de technische uitdaging bevordert wordt. Ook mooi meegenomen!

Bochtenwerk
Waar het in Zoetermeer veel gaat om snelheid, op rechte paden of in afdalingen, daar gaat het in Noordwijk om de bochten. De rijder is continu bezig met sturen door bochten. Voor mij persoonlijk vind ik het te veel van het goede. Maar Zoetermeer zou blij mogen zijn met een beetje van dit bochtenwerk.
Het sturen door bochten, continu omgooien van links naar rechts is een belangrijke kunst om goed onder de knie te hebben. In plaats van de lange rechte afdalingen in Zoetermeer zou het aardig zijn om deze om te leggen in bochtige afdalingen. De snelheid mag dan wel naar beneden gaan, maar het plezier wordt verhoogd. Gooien en smijten met die fiets, van links naar rechts. Je zult al gauw merken wie dat onder de knie heeft en wie niet.

Onderhoudsploeg
Als laatste moet ik dit even benadrukken: Zoetermeer zou jaloers moeten zijn op een vaste onderhoudsploeg zoals in Noordwijk actief is. Individuen doen al jaren flink hun best in Zoetermeer om de route begaanbaar te houden en te ontwikkelen. Maar je bereikt meer als je samenwerkt. Op 17 november waren en bikkels van verschillende leeftijden bezig. Ga zo door!

Tips voor Noordwijk
Is er ook nog iets wat we Noordwijk kunnen meegeven vanuit Zoetermeer? Jazeker! Een aantal bochten zijn leuk, maar er moet afwisseling zitten tussen klimmen, dalen, bochten en rechte stukken. Persoonlijk vond ik er iets te veel bocht in zitten.
Ik hop verder dat er voor jullie nog meer hoogtemeters te vinden zijn. Vooral het eerste gedeelte van de route is vrij vlak. Het tweede gedeelte vond ik er al meer op lijken, en moet je soms even doorzetten om boven te komen.
Wat mij ontbreekt in deze route zijn echt technische elementen. Een enkel paar boomstammen die zorgen dat de grond op zijn plaats blijft maken het een rijder technisch moeilijker om naar boven te komen.
In mijn eerste ronde dacht ik een gaaf stuk gevonden te hebben. Op het Noordelijkste puntje van de route, voordat je terugdraait richting de uitgang, is een serie van 5 a 6 boomstammetjes ingegraven. Niet moeilijk maar het staat ontzettend gaaf en uitdagend. Bij de tweede ronde lag er echter al een pak houtsnippers op en waren de stammen uit zicht. Persoonlijk had ik het kaal gelaten.

Ik begrijp waarom de route in Noordwijk hoog in de routeklassering staat en wat we moeten waarderen is dat hij in alle jaargetijden te bereiden is. Dat kunnen ze niet allemaal in Nederland zeggen.